Mastermind
Mijn vriendin heet Sophie. Ze is 43 en heel mooi. Ze heeft donker haar en groene ogen. Gisteren speelden we voor het eerst het spelletje Mastermind. Dan moet je raden in welke volgorde iemand gekleurde pionnetjes zet. Sophie probeerde mij te helpen. Ze zei: ‘Rood kwam in het eerste rijtje al voor, en toen..’ ‘Hou je mond,’ zei ik. ‘Laat me nadenken.’ ‘Maar je denkt niet na,’ zei ze. ‘Je doet maar wat.’ Ik knikte. ‘Dat is juist goed. Sommige dingen in het leven moet je niet te ingewikkeld maken.’ ‘Maar zo raad je het nooit,’ zei ze en ze keek me vreemd aan. ‘Dan is het toch niet leuk?’ ‘Zeur niet,’ zei ik en ik ging door. Maar ik raadde haar opstelling inderdaad niet, zelfs niet na tien keer. Toen was het mijn beurt om een opstelling te maken. Ik lachte gemeen. ‘Ik ga een zeer moeilijke opstelling maken,’ zei ik. ‘Deze raad je nooit.’ Toen ging ze de eerste keer raden en ze had al snel een paar kleuren goed. Toen ging ze hardop analyseren. Jeetje, dacht ik. Zij den...